Óscar
Martínez Castro

Óscar Martínez Castro, nace en Ferrol o 30 de agosto de 1924. É descendente en liña paterna da familia Pita de Veiga da mencionada vila. Por motivos do traballo de seu pai, permanece coa súa familia materna en Ferrol ata os catro anos de idade en que queda orfo de nai e trasládano a Biscaia onde o seu pai traballa de operario na construción naval.

É matriculado nunha escola de Portugalete (Bilbao), onde empeza a cursar estudos primarios. Axiña destaca polos seus dotes para o estudo, o debuxo e as manualidades. El só constrúe xoguetes e obxectos con escasos elementos para iso. A escaseza económica desa época faise notar e moito máis se agudiza ao estalar a Guerra Civil Española, sendo o aínda un neno. Para quitar unha "boca de casa", aventúrase por terras vascas el só en busca de traballo na vendima, gandería, agricultura, etc. Percorre quilómetros da xeografía española, a medio vestir e a medio comer, durmindo en palleiras e nos sitios máis peregrinos.

Regresa xunto a familia e realiza traballos de diversa índole para axudar aos seus, á vez que non deixa de estudar tanto en academias como pola súa conta en casa, e xa brotan as primeiras poesías de mocidade.

Cumpre o servizo militar na súa terra natal, Ferrol, pola Mariña. Regresa a Bilbao e tras permanecer un tempo embarca cara a América. Corría o ano 1947. Primeiro será Cuba onde traballa de axudante de cociña e de barman e dorme nunha carpintería do pobo. Logo marcha a Venezuela e sucesivamente percorre 12 países máis durante uns oito anos que permanece en América traballando en multitude de ocupacións, e sempre coa maleta dos libros ao lombo e os seus inicios como escritor incluídos.

Regresa a España en 1955. En concreto a Biscaia. A morriña por Galicia devólveo ao país o ano 1959, en concreto á Coruña. Tras realizar traballos como autónomo emigra a Alemaña e a Suíza, onde permanece durante uns anos. Posteriormente regresa novamente e bota raíces. Combina o seu traballo fóra de casa coa súa vea de autodidacta na máis ampla extensión da palabra. Nunha casa de menos de corenta metros cadrados, escribe máis de vinte obras, algunhas aprobadas pola Real Academia Galega anos máis tarde. Publica Islas y Penínsulas en 1996, pola súa conta; logo saen Los 33 Sonetos, nunha edición reducida e para coñecidos soamente. E en xaneiro de 2000 sae Antropografía e Antropoloxía, editada por Tórculo Edición. Unha obra prologada por D. Antonio Fraguas Fraguas.

Óscar Martínez Castro realizou centos de traballos distintos, percorreu miles de quilómetros, pasou mil perigos, viuse só polo mundo ata chegar a Galicia e escribiu case unha trintena de libros e segue incansablemente o seu andadura polo difícil mundo da literatura, coa ansia sempre perenne de transmitir aos demais o mellor del mesmo. Aínda ten a ilusión da súa mocidade aínda que no seu rostro se aprecie o cansazo dos anos. Pero o que é indubidable é que estamos ante un autodidacta cunha vida plena, que ata plantou máis dunha árbore e soamente lle falta subir en globo.